Flaptekst

Vandaag moet ik mij buigen over de flaptekst. Die wordt gebruikt voor publicatie op de site van Het Beste Manuscript 2009.
Noot van de organisatie:

• Lees je achterflap nog eens goed door. Laat er ook een geoefende derde naar kijken. Die achterflaptekst is heel belangrijk, die moet lezers en uitgevers prikkelen. 

Een zorgvuldig uitgekozen geoefende derde las mijn eerste versie. Zij schreef:

• Een flaptekst moet toch teasend, spannend en mysterieus zijn? Iedereen het geld uit de portemonnaie trekkend? In ieder geval moet ie korter en krachtiger. Lekker overdrijven, aandikken en spannend maken.

Flap.

Ik heb regelmatig een boek gekocht en na lezing kunnen constateren dat de flaptekst de lading totaal niet dekte. Voor uitgevers is dat blijkbaar geen probleem. Als het maar verkoopt.

Vandaag schrijf ik em. Ik zal overdrijven, aandikken en spannend maken. Mijn boek is dat totaal niet. Als de uitgever er nu zelf ook maar intrapt.

Beest met humor

Als ik het leven, de wereld of mijzelf niet zie zitten, is er nog altijd:
I want to be like you. Heel handig. Niet alleen voor mij. Dat zou je kant-en-klaar overal moeten kunnen inzetten en opdringen. Vrede alom.

Op de toekomstige sleper, aan het kerkelijke hek of voor het landelijke waterhuis is het lastig muziek draaien om de buitenwereld goed af te stemmen voordat ze binnenkomen. Daar heb ik het volgende voor gevonden, voor bij de deur:

De prijs

Mijn lief en ik willen de rimboe in. Wonen in de bossen (en water natuurlijk). Het ultieme huisje in het groen. Liever nog een kerk die we kunnen bewonen. Dus zoek ik.

Mijn lief en ik willen een sleper. Om de weekenden het land door te varen, vrijheid te voelen, vrij te zijn. Maar dan wel samen. Dus zoek ik. Tweedehands. Nieuw. Een aantal sites verder weet ik dat het mij niet kan schelen hoe duur dat ene juiste - image - kost.

Mijn lief en ik willen met vakantie. Omdat ik dominant schijn te zijn in ideeen en uitvoering, zoekt hij. Ik doe hetzelfde, maar dan stiekem. Mooie site gevonden. Toch houd ik mijn mond, hoewel ik het liefste...

Vandaag wilde ik wel in Equador wonen. Mijn lief vond Spanje beter. Ik heb ons huis gevonden. Een tonnetje plus nog wat. Meteen daarna de sleper. Zo'n tien ruggen. Als er goed wordt onderhandeld.
Maar dan heb ik wel het landelijk wonen hier in Nederland moeten laten schieten.

Met de darmen op straat

Lief blogt ook. Ja, natuurlijk was ik eerder. Maar in een relatie die nog goed is, mag je dat niet mee laten tellen.

Het feit dat hij blogt is nog niet zo erg, al hengelt hij nu net als ik met gespitste oren blogbare uitspraken uit de lucht. Ala.
Maar wat te doen met zijn prachtige verhalen vol bruikbare, zeer bruikbare uitdrukkingen?

To use or not to use...

Goeierik

Mijn wc hangt vol met foto's. Mijn neefje van vijf komt de kamer weer in.
'Ken jij Pipi Langkous?'
Ik zie aan zijn blik dat hij mij plotseling anders ziet. Stoer. Onaantastbaar. Heldin.
De verleiding is groot. Maar ik ben volwassen. Ik vertel hem dat het een ansichtkaart is. Nu bloost hij. Ik kan de schaamte over zijn gezicht zien wandelen.
'Pipi is een goeierik,' constateert hij dan ferm.
En zo is het.

DvdD

Ik ben druk bezig met het schoonmaken van mijn terras, als ik de buurman zijn bijna gezonken bootje zie hozen. Moeizaam met een puts vanaf de kade. Bij het bootje heeft het water de hele winter tot aan de rand gestaan, dus best goed dat de buurman actie onderneemt.
Ik heb een elektrische pomp. En omdat ik mijn Daad van de Dag nog niet heb gedaan, bied ik hem het vruchtgebruik aan. Dat vindt hij een goed idee.

Hij haalt een verlengsnoer terwijl ik de pomp in zijn bootje laat zakken, dan loop ik naar binnen om de boel verder te regelen. Op mijn weg terug hoor ik hem heel droogjes zeggen: 'Hij zinkt.'
Ik kijk om en zie het laatste restje boeg filmisch zinken. Een mooi shot. Maar mijn buurman heeft er niets aan. Hij staat te kijken naar de belletjes. 'Snel gaat dat,' zegt hij nog.

We turen samen in het water waar het dekzeil zachtjes naar ons wuift.
Morgen mijn DvdD net iets eerder inzetten.

Heel naturel

Omdat ik had besloten de dag makeuploos door te brengen, zag ik er niet uit. Dit gegeven had ik geraffineerd gecombineerd met een vormeloze trui van A. en een broek die in mijn kruis hing. Ongegeneerd bewoog ik mij door de openbare ruimte.

Terug bij mijn boot staat er een cameraploeg voor de deur. Uit Sri Lanka. Of ze mij mogen interviewen over het watergebruik op woonboten. Ik ben niet kinderachtig. Het mocht.

Toch erg blij dat ik geen hond ken in Sri Lanka.