Zondag

Verandering

T en ik hadden elkaar zo'n anderhalf jaar niet gezien. Dat is best lang. In die tijd kan een leven drie keer over de kop gegaan zijn. Dus vroeg ik hoe het met hem ging.
'Heel goed.'
'Waarom?'
'Omdat alles nog is zoals het was.'

Daar zou ik heel lang over na kunnen denken. Maar dat doe ik niet. Ik ben niet erg voor levensveranderingen die maken dat je van gekkigheid niet weet waar je het moet zoeken, maar achttien maanden lang in dezelfde groef opereren en blij zijn dat er geen ander spoor getrokken is, vind ik wel lastig voor te stellen. Al zou ik, als ik eerlijk ben, op dit moment even niets liever willen.

Opgelost

 Nooit gezien hoe alleen ze daar eigenlijk zat.

Innemen

F komt met zijn twee kinderen langs. Voor het eerst op een boot. We drinken thee met super veel suiker en hebben het over mijn tuinhuis met de 320 m2 tuin.
H (10): 'Dat is heel groot. Kan daar een paard in? Dan kom ik bij jou wonen.'

Dat ging makkelijk.

Het scheelt maar een paar meter

Even bedenken welke kant ik op zal kijken. 

Kloppend

M versprak zich vandaag op grandioos mooie wijze. Hij had het over een pathetische leugenaar. Nou kende ik zo iemand, en het mooie is, dat het zo onvoorstelbaar klopt. Het is één grote act. Je staat erbij en je kijkt ernaar, maar van echt genieten of bewondering voor het spel is geen sprake.
Toch jammer van al die moeite van zo'n patheet.

Lengte

Wat is dat toch, dat ik bij korte verhalen altijd eerst moet kijken hoe lang ze zijn. Alsof ik een ritme in mijn spanningsboog wil stoppen.