Ik ken M al jaren. We zitten aan het IJ en nemen even ons leven door.
'Ik heb nog nooit gekeken naar je blog.'
Ik haal mijn schouders op.
'Je bent daar alleen maar aan het neuzelen,' constateert hij.
'Toch?'
Ik werd uitgescholden voor lelijke poedel. Dat vond ik een adequate beschrijving van mijn huidige staat. Zelf heb ik eerlijk gezegd ook vaak het gevoel dat ik een pruik van Zwarte Piet op heb. Alsof je al die krullen zo van mijn kop kunt trekken.
Deze week stuitte ik toevallig op een foto waarop ik helemaal kaal ben. Hoe dat dan te beschrijven? Daar is lelijk echt een lachertje bij.
Ik wilde even mijn voicemail veranderen. Belde het nummer.
'ALARMCENTRALE, van welke hulpdienst wilt u gebruik maken: politie of ambulance?'
'O, sorry, ik heb een verkeerd nummer gedraaid.'
'Dan ga ik de lijn weer vrijmaken. Dag.'
De workshop crowd funden duurde een middag. We kregen vragenlijsten die we moesten invullen. Onder meer hoeveel geld we nodig hebben en waar we dat geld vandaan denken te halen. Daarnaast moest er van alles gebeuren. Een filmpje van jezelf maken. Social media inzetten, met dingen waar ik nog nooit van had gehoord. Monkey nog wat, Vice. Enz.
Het waren drie pagina's met opdrachten. Helemaal aan het einde stond:
Heb je nog zin in crowd funden? Ja/Nee.